Het Brabantse Wal verhaal van... Carina de Heer

dinsdag 19 februari 2019

‘Landgoed Mattemburgh: een sprookjesachtige plek op de Brabantse Wal’

Carina de Heer woont al haar levenlang op steenworp afstand van Landgoed Mattemburgh. Als klein meisje wekte het landgoed keer op keer haar nieuwsgierigheid, maar jarenlang was het verboden terrein. Tot 2015. Het landgoed, inmiddels eigendom van Brabants Landschap, werd opengesteld voor publiek én er werden gidsen gezocht. Carina werd de gelukkige.



Landgoed Mattemburgh… Wat maakt deze plek volgens jou zo bijzonder?
Carina: “Allereerst is het een unieke plek in Nederland. Van deze stijltuinen zijn er maar vier in Nederland. En van onze ‘bloementaart’ aan de voorzijde van de villa, die vanaf mei barstensvol kleuren zit, is er maar één in ons land. Dat is dus heel bijzonder. Verder is het een plek vol met historische verhalen. En een plek die jarenlang niet toegankelijk is geweest voor publiek. Dat maakt het extra tof dat dat nu wel het geval is.”

Hoe was het om hier te komen werken, op de plek waar je vroeger al zo vaak langs reed?
Carina: “Eerlijk waar? Héél bijzonder! Het was inderdaad jarenlang een verboden plek, simpelweg omdat er iemand woonde in de villa. En tja, je betreedt niet zomaar iemands tuin natuurlijk. Als klein meisje probeerde ik het wel eens met vriendinnetjes, maar dan werden we weggestuurd - geheel terecht natuurlijk. Toen ik hier voor het eerst als gids in de villa een rondleiding had gegeven, zei iemand daarna tegen me: ‘Carina, doe jij het licht even uit in de barokkamer en de deur op slot?’. Ik weet nog dat ik in de kamer stond, het licht uit deed en me heel speciaal voelde. Mocht ik ineens het licht uitdoen op een plek waarvan ik stiekem altijd fantaseerde. Fantastisch!”

Sindsdien geef je rondleidingen in de villa aan groepen. Hoe reageren mensen op deze plek?
Carina: “Toen ik begon met de rondleidingen heb ik allereerst de geschiedenis van de villa uitgeplozen en opgeschreven. Dat alleen al was heel bijzonder; er zitten zoveel verhalen in deze plek. Dat ik, samen met zo’n twintig andere gidsen, die verhalen mag doorvertellen aan bezoekers vind ik ontzettend leuk. De groepen die hier komen zijn heel divers. Van vriendinnenclubjes tot teambuilding van grote bedrijven. Ook zien we veel Belgen naar deze plek komen. Gek genoeg weten juist de mensen die hier in de buurt wonen vaak niet hoe mooi de plek is.”

Eigenlijk moeten we dus allemaal eens bij je langskomen! Kun je alvast een tipje van de sluier geven over de historie..?
Carina: “Die historie gaat terug naar 1807. Destijds was het niet meer dan een vlakte van zand. De eigenaar stierf in 1844 en zijn vrouw wilde graag een mooi buitenverblijf op deze plek, waar ze in de zomer kon genieten van de mooie dagen. Haar zoon bouwde er vervolgens een kleiner huis met drie kamers voor zijn moeder. Maar lang kon zij er niet van genieten; in 1850 stierf zij. Tien jaar later stond er de villa zoals die nu te bezichtigen is.
De oude elementen die bewaard zijn gebleven, zijn fantastisch om te zien. Maar je ziet ook aan alles hoeveel kennis de familie had van tuinieren, want ook het landgoed zelf is een bezoek waard. Dat mag overigens ook op eigen houtje, zonder rondleiding. Maar wie echt graag de geheimen van deze plek ontdekt, kan beter onze hulp even inschakelen.”